Weekend na weekend zingen ze het levenslied in volle Amsterdamse kroegen. Deze volkszangers krijgen er geen genoeg van. ‘Aan omkleden doe ik niet: gewoon gaan staan en je ding doen.’
https://www.parool.nl/a-bf388940
Weekend na weekend zingen ze het levenslied in volle Amsterdamse kroegen. Deze volkszangers krijgen er geen genoeg van. ‘Aan omkleden doe ik niet: gewoon gaan staan en je ding doen.’
https://www.parool.nl/a-bf388940







Francis Rood (54) en Olga Vermeulen (69) bestieren al tien jaar de Borrelbar op het Stadionplein en zetten de zaak elke dag op stelten. De daghap op Makkelijke Maandag is inmiddels een begrip in de buurt. ‘Het begon met een stamppotje voor acht man, de week erna waren het er twintig.’https://www.parool.nl/a-be2c4afa





Verstopt tussen de huizen in de wijk Kadoelen in Noord bevindt zich de Wilmkebreekpolder. Samen met boer Harry Kok ontfermen buurtgenoten zich over dit eeuwenoude poldertje en de weidevogels die er hun nest maken. ‘Als een kalfje in de sloot belandt, krijg ik tientallen telefoontjes.’ https://www.parool.nl/a-b093caf9






Wijnhandel B.J. de Logie bestaat 175 jaar. Suzanne van Broekhuizen, zesde generatie, is mede-eigenaar. Dat lag niet in de lijn der verwachting: ‘Mijn vader was bang dat ik me in de winkel zou gaan vervelen.’



Van de ruim honderd woonmolens die de stad ooit telde, zijn er nog maar acht over. Vereniging De Hollandsche Molen maakt zich hard voor het behoud ervan. Hoe is het om op een molen te wonen? Vier doorgewinterde molenaars vertellen. https://www.parool.nl/cs-b51875832




Michael Jardine (72) houdt de straten van Bos en Lommer schoon.
‘Wij geven het goede voorbeeld.’
Michael, die 25 jaar als portier op de Zeedijk werkte, doet dit samen met collega Charles In de buurt zijn de mannen inmiddels een bekend gezicht, en altijd in voor een praatje.https://www.parool.nl/a-bc905c82





Schotelantennes krijgen de laatste vijf jaar gezelschap van bakfietsen in de Delflandpleinbuurt, net buiten de Ring. Voor de één is hier wonen een verademing, voor de ander een moetje.





Laut Kok (46) lijdt aan een ernstige, ongeneeslijke vorm van het Ehler-Danlos-syndroom. Ze heeft niet lang meer te leven. Van de tijd die haar nog rest wil ze met familie en vrienden een feest maken. “Ik heb helemaal geen tijd om te sterven.”
Lees hier het verhaal in Word:
