In de stilte van de Weerribben-Wieden klinkt het ruisen van het riet als een hartslag. Gerrit Knobbe kent elke pol, elke windvlaag, en leeft alzijn hele leven met het land –totdat een film hem uit de velden haalt en hij ineens op de rode loper van Cannes staat. Tussen de camera’s en flitsen blijkt dat de rust van hetriet en de intensiteit van het doek naadloos samen kunnen gaan.