Oh nee, vakantie! Heimweelijders zijn van tevoren nerveus, hebben ter plekke een rothumeur en worden soms zelfs ruzieachtig- alles om maar zo snel mogelijk weer thuis te komen. Achteraf voelen ze zich schuldig: “Als mijn dochter later alleen op vakantie gaat, hoop ik dat ze volop kan genieten.”
Loïs (11) was vier toen zij neuroblastoom kreeg. Na een intensieve behandeling was de kanker weg. Maar echt voorgoed? Een zenuwslopende
periode volgde. Moeder Marleen (46): “Wachten op de uitslag van controles vonden we erger dan de hele behandeling.”
Peter Jongenelen (53), eigenaar van het Amsterdamse tentatelier Tatteljee, maakt en repareert al 45 jaar tenten en slaapzakken op maat. Het eigenzinnige ‘tentenatelier’ bleef bewust klein. ‘Van elke tent of slaapzak maken we er maar één.’
Na een heel leven tussen leer, lijm en rubber stopt meester-schoenmaker Ton de Jong (58) ermee. Zijn winkel op de Koninginneweg was een begrip. De klanten zullen hem missen. En hij hen.
Voor groep 8 is het de week van de eindmusical. De middelbare school lonkt. Ook de hechte club van Het Vogelnest neemt afscheid. ‘We blijven zéker contact houden.’
Lees hieronder het verhaal:
Stephanies zoon Freek (13) is lichamelijk
gehandicapt. Na de reguliere basisschool ging hij – met een havoadvies op zak – naar het
voortgezet speciaal onderwijs. Maar daar loopt hij steeds meer achterstand op. “Ik vraag me af of Freek eigenlijk wel serieus wordt genomen. Mijn zoon krijgt niet de begeleiding die hij nodig heeft.”
Manja (52) werkte jaren in het leger, waar ze vloog in een F-16. Ze stapte over naar de burgerluchtvaart en is nu gezagvoerder van een Boeing 737. ‘Het blijft een mannenwereld, maar ik pas er prima tussen.’
Hoewel lokale en regionale kranten en huis-aan-huisbladen in zwaar weer zitten, zien anderen op dat terrein juist mogelijkheden. De afgelopen jaren zijn verschillende succesvolle online initiatieven ontplooid. Websites die vanuit een eigen behoefte door burgers zijn gestart en die zich uitsluitend richten op één buurt, één stad of één regio.
